عاشق اون لحظه ام که بهت میگم خداجون تورو خدا...
هروقت دلم میگیره سفره دلم رو پیش روت باز میکنم و فقط به تو پناه میارم و راز دلم
رو با تو میگم.

هروقت از همهمه و شلوغی اطرافم خسته میشم و زیر بار مشکلات کم میارم یک
جورایی نبودت رو تو زندگیم احساس می کنم, شاید درستش این باشه که بگم
دوریت رو ...دور شدن من از تو!
نمیدونی وقتی به حرفهام گوش میدی چطور ذره ذره احساس آرامش تمام وجودم رو
فرا میگیره و اونموقع ست که قطره های اشک; هدیه تو به من , گوشه چشمام جمع میشن و باهر
کلمه روی گونه هام میریزن...
واقعا احساس قشنگ و دوست داشتنی وقتی بدونی کسی هست که همیشه و همه جا حتی تو بی
کسی ها پشت و پناهت و میتونی روش حساب کنی.
همیشه پای درددل و دلتنگی هات میشینه و بدون اینکه بی مقدمه تو حرفهات بپره و نصیحتت
کنه به همه اونها گوش میده...
شاید همین دلیلی باشه برای ادامه زندگی, داشتن یک حامی همیشگی کسی که همیشه مراقب
ماست و همیشه بهترینها رو برای ما می خواد, پس ادامه میدم و به همه چیزهایی که لیاقتش
رو دارم میرسم, و میدونم که هروقت یک جایی از زندگی کم آوردم کافی به آسمون نگاه کنم ...
ای کاش همیشه به یادش باشیم, همونطوریکه همیشه به یادماست...
منبع: مثبت اندیشان