ممكن است شما هم اين روزها از ديدن دعواي مداوم فرزندانتان به ستوه آمده باشيد. ديگر از اين‌كه بر سر كودكانتان فرياد بزنيد و از آنها بخواهيد حداقل براي چند ساعت دست از مشاجره و دعوا بكشند خسته شده‌ايد. شايد بارها از خودتان پرسيده باشيد دليل تمام اين دشمني‌ها و ناسازگاري‌ها چيست. دانستن منشأ اين مشكل به شما كمك خواهد كرد كه راه حل مناسبي را براي پايان دادن به اين تنش‌ها بيابيد.

دعواي كودكان اغلب براي والدين مساله عجيبي نيست. اما گاهي آنقدر شدت پيدا مي‌كند كه پدرها و مادرها را مي‌ترساند. اغلب روانشناسان با دلايل مشخصي وقوع اين مجادلات را توجيه مي‌كنند.

يكي از شايع‌ترين دلايل دعواي بين كودكان، جلب توجه بزرگ‌ترها است.

اگر تنها زماني كه كودكانتان با هم دعوا مي‌كنند توجهتان را صرف آنها مي‌كنيد و در زمان صلح و آرامش نسبت به آنها بي‌تفاوت هستيد نبايد از اين ماجرا شگفت زده شويد.

به همين دليل لازم است پاي خودتان را از اين مجادلات بيرون بكشيد تا بعدا آتش آن دامنتان را نگيرد. تنها زماني در اين دعواها پادر مياني كنيد كه كودكان به صورت فيزيكي به يكديگر آسيب مي‌رسانند. با رفتارتان به آنها بفهمانيد از ابراز خشونت آنها ناراحت هستيد، و با انجام اين‌گونه اعمال نه‌تنها محبت و توجه شما را كسب نمي‌كنند بلكه بين شما و آنها فاصله‌اي هم ايجاد خواهد شد.

دليل شايع دوم براي اين‌گونه مجادلات اين است كه كودكان مهارت بيان احساسات را نياموخته‌اند. سعي كنيد در فرصت‌هاي مختلف و در فرآيند بازي كردن با كودكان از آنها بخواهيد اگر از موضوعي ناراحت يا خشنود هستند آن را بيان كنند نه آن‌كه خشونت يا واكنش‌هاي شديد احساسي نشان دهند.

فراموش نكنيم كه:

ـ الگوي اصلي فرزندان در ابراز خشونت والدين هستند. بنابراين اگر‌ كمي صبر و حوصله به خرج بدهيد كودكانتان با آرامش دروني بيشتري بزرگ خواهند شد.

ـ دعواي بين خواهران و برادران هميشه هم تبعات منفي به بار نمي‌آورد. در جريان همين كنش هاست كه آنها مهارت برخورد با يكديگر را در آينده مي‌آموزند.

ـ قاضي نباشيد. اگر هر بار كه كودكان با يكديگر دعوا مي‌كنند بخواهيد مداخله كنيد و از يكي از فرزندانتان جانبداري كنيد به تدريج بين شما و فرزند ديگرتان فاصله‌هايي پر نشدني ايجاد خواهد شد.

منبع: جام جم